- Bez pudła! - No jasne, tato!
Leć do domu.
Bomby poszły!
Sayonara, dupku!
BARTERTOWN ZBUDUJEMY LEPSZE JUTRO
Bez konserwantów, czysta woda!
Superczysta woda.
Chodź, gnojku, ubijemy interes.
Mam H2O.
Nie rozumiesz? To woda. Zginiesz bez niej.
To tylko mały opad! Miłego dnia!
Weź worek zboża. . .
Iub kobietę na 2 godziny.
- Czym handlujesz? - Szukam kogoś.
- Handlujesz czy nie? - Mam wielbłądy.
Ludzie tu handlują, robią różne drobne interesy.
Bez towaru nie masz tu czego szukać.
Godzina w środku.
Mogę sprzedać moje umiejętności.
Burdel jest pełen.
Jedna godzina.
- A gdy go znajdziesz? - Zwróci mi moją własność.
Będzie pragnął oczyścić sumienie.
Na pewno.
Jesteś aż tak dobry?
Może jednak masz coś do sprzedania.
Słucham.
24 godziny twojego życia.
W zamian odzyskasz to, co ci skradziono.
Ciekawa oferta.
Jeszcze nie. Pogadajmy. Wejdź.
Zostaw tu broń. Takie są przepisy.
Pamiętajcie, przez taki pojazd zbankrutowało całe Detroit!
Skąd masz te zwierzęta?
Cudowny dromader. Statek pustyni.
Ma wspomaganie, niezależne zawieszenie i zdrowe spaliny.
Zabierz je stąd.
Wojownik, Ciotko.
Stracił wszystko. Chce pohandlować.
To zwykły obszarpaniec.
Jest szybki.
Ironbar. . .
Dokona tego?
Może.
- Co wcześniej robiłeś? - Byłem gliną, kierowcą.
Tak już w życiu bywa. Raz na wozie, raz pod wozem.
Zagraj coś tragicznego, Ton Ton.
Wiesz, kim byłam?
Nikim.
Katastrofa wszystko zmieniła. Przeżyłam.
Miałam szansę zostać kimś.
Wystarczy wspomnień. Wody? Jakiś owoc?
Gratuluję. Jako pierwszy przetrwałeś tę próbę.
Pij.
Chodź ze mną.
Rozejrzyj się. Sama to zbudowałam.
Brodziłam po pachy w krwi i gównie.
I na miejscu pustyni wyrosło miasto.
Zamiast rabunków mamy handel.
A zamiast rozpaczy, nadzieję.
To jest cywilizacja.
Zrobię wszystko, by ją obronić.
Dziś trzeba zabić człowieka. Co ty na to?
Ile płacisz?
Dam ci sprzęt. Pojazdy, zwierzęta. Także paliwo.
To szczodra oferta.
Czemu ja? Masz wojowników, broń. Wydaj rozkaz.
To subtelne zadanie.
Chodzi prawie o członka rodziny.
Cywilizowana akcja.
Ciebie obchodzą warunki a nie powody. Zgoda?
Nikt nie może wiedzieć, że pracujesz dla Ciotki.
Załatwiasz go i odchodzisz.
Po drugie, to uczciwa walka.
I po trzecie, musi umrzeć.
O kogo chodzi?
To jest Podziemie. Stamtąd Bartertown czerpie energię.
Ropa, gaz ziemny?
Świnie.
Świnie?
- Gówno prawda. - Świńskie gówno.
Świńskie. Światło, silniki, pojazdy. . .
wszystko na bardzo wydajny gaz zwany metanem.
Metan robi się ze świńskiego gówna.
Spójrz. Powiedz, co widzisz.
Jakiś duży facet niesie małego na barana.
MasterBlaster. Stanowią zespół.
Mają nawet to samo imię.
Ten mały to Master. On rządzi.
Kieruje Podziemiem.
Ten drugi to Blaster. Mięśniak.
Razem są bardzo skuteczni.
Są też bardzo butni.
Chcemy zachować mózg, ale pozbyć się ciała.
Wielki. Dobry jest?
Każdego może powalić oddechem.
Muszę mu się przyjrzeć. Jak tam wejść?
- To fabryka. Poproś o pracę. - Nie znam się na metanie.
Umiesz przerzucać gówno.
Ty!
Pogadajmy!
Jesteś wolny, pomóż skazanemu. Nie chciałbyś skończyć jak ja.
Jaki masz wyrok?
Wielki. Dożywocie.
Zabiłeś świnię?
Dzieci były głodne.
Nie martwię się. Tutaj żyje się dwa, trzy lata.
Gdzie ten mechanik, Blackfinger?
Mamy poważny problem.
Chcą odpalić 6 kilo dynamitu.
Ty, ekspert! Rozbroić!
To precyzyjna robota. Jeden błąd i wszystko wyleci w powietrze.
- Dosłownie. - Pogłówkuj!
Ładunek jest podłączony do zapalnika zegarowego. . .
i do włącznika, którego nie mogę znaleźć. . .
który znowu ma połączenie. . .
z baterią.
- Odłączę baterię! - Nie radzę.
Ktoś ty?
- Max. - Cwaniak z ciebie.
To mój pojazd.
Rozbroić!
Ile?
Nie targować! Robić!
Ja rozkazywać. Ja Master!
Ja rządzić w Bartertown!
- To czemu siedzisz w gównie? - To nie gówno! To energia!
Niech ci będzie, ale śmierdzi jak gówno.
Nie gówno! Energia! Nie ma energii, nie ma miasta!
Ja król Arab!
A ja, księżniczka.
Zacząć embargo!
Embargo! Zamknąć główny zawór!
Cztery, trzy, dwa. . .
Boże, co teraz?
Kto rządzi w Bartertown?
Mówiłam ci, dość embargo.
Jeszcze, Blaster.
Kto rządzi w Bartertown?
Wiesz, kto.
Powiedz.
MasterBlaster.
Głośno.
MasterBlaster.
MasterBlaster, co?
MasterBlaster rządzi w Bartertown.
Głośniej!
MasterBlaster rządzi w Bartertown.
Znieść embargo.
Chcesz kopa w ryj?
Oddasz broń.
Grzeczny chłopiec.
Tutaj, Blaster.
- Co knujesz? - Nic.
- Kim jesteś? - Nikim.
O nie, ja to czuję. Kości zostały rzucone!
Chcę moje wielbłądy, pojazd, żywność, wodę i metan.
- Zgoda. - I uczciwa walka.
- Co to znaczy? - Zgodna z prawem.
Świątynia Śmierci.
Dwóch mężczyzn, ręka w rękę. Bez sędziów, apelacji i łaski.
- Staje dwóch, schodzi jeden. - Jaka broń?
Co wpadnie w rękę. Kwestia przypadku.
Świątynia Śmierci. Jak się tam dostanę?
To łatwe. Wywołaj bójkę.
Wszyscy dobrze się bawią!
To mój pojazd, oddawaj go!
Słabo słyszę. Czy to rozkaz?
Zgadza się.
Dobry Jezu! On smutny. Mózg rozbity.
Ja wyjaśnić.
To mój pojazd.
Ty piechur!
Trzy sekundy.
Skręcić kark.
MasterBlaster!
Słuchaj prawa!
Ciotko, dwóch facetów się kłóci.
To nasi świadkowie.
My wiele wycierpieć. My chcieć sprawiedliwość.
My chcieć Świątynia Śmierci!
Znacie prawo. Dwóch staje, jeden schodzi.
To być Blaster. 20 stawać, tylko on schodzić.
Wybór należy do ciebie. Świątynia Śmierci.
ŚWlĄTYNIA ŚMIERCI - NA ŻYWO
Witajcie podczas kolejnej edycji Świątyni Śmierci!
Słuchajcie!
Oto cała prawda. . .
Walka prowadzi do śmierci. A śmierć wywołuje wojny.
Wojna prawie wszystkich nas zabiła.
Wszyscy jesteśmy kalecy i mówimy o ciężkim deszczu.
Śmiertelny opad dał nauczkę nam i całemu Bartertown.
Jeśli ktoś chce walczyć, niech czyni to tutaj.
I niech tu się to skończy.
Dwóch staje, jeden schodzi.
Właśnie mam dwóch mężczyzn.
Dwóch mężczyzn, którzy umierają ze strachu.
Panie i panowie, chłopcy i dziewczęta.
Zaraz zobaczycie śmierć!
Oto zgniatacz jaj. Chodząca śmierć.
Znacie go i kochacie! To Blaster!
Jego rywal, przybysz z pustyni.
Jest zły. Piękny. I szalony!
To człowiek bez imienia!
Reguły Świątyni Śmierci są proste. Dobyć broni i użyć jej.
Nie złamiecie zasad, bo żadne nie obowiązują.
Pamiętajcie, gdzie jesteście.
To Świątynia Śmierci.
Śmierć słucha, zabierze tego, który pierwszy krzyknie.
Przygotujcie się!
Dwóch staje, jeden schodzi!
- Znasz prawo! - To jest Świątynia Śmierci!
Zabij go!
Nie! Spójrz na jego twarz!
On ma umysł dziecka.
To nie jego wina.
Blaster, przepraszam.
Tego nie było w umowie.
W umowie?!
W jakiej umowie?
Niewiele brakowało. Nagroda była blisko.
Miałbyś wszystko!
W jakiej umowie?
Nie dam metanu!
- Koniec z wami! - Nie, konusie.
Dopiero zaczęliśmy.
Otwórz.
Dwóch staje, jeden schodzi!
Co jest?!
Myślicie, że nie znam prawa? Sama je stworzyłam.
Ten człowiek je złamał.
Mieliśmy umowę.
Prawo mówi: "Umowę złamiesz, przed wyrocznią staniesz" .
"Umowę złamiesz, przed wyrocznią staniesz" .
Nasze życie wisi na włosku.
Ten człowiek czeka na wyrok.
Prawda jest taka, że prawo jest ślepe.
Sprawiedliwość to rzut kośćmi.
Lub monetą. Fortuna kołem się toczy.
ŚMIERĆ-PODZIEMIE- DECYZJA CIOTKI
GUŁAG-WOLNOŚĆ-ROBOTY
PODZIEMIE-AMPUTACJA
Zreperuj.
Ty rządzisz w Bartertown.
Sam zreperuj.
Tylko nie świnie!
Dość tego!
Chcesz go wykorzystać czy zabić? Wyciągnij go.
Rób co każe lronbar.
Dobrze. Będę posłuszny.
Savannah!
Finn, patrz.
To on. Znalazłem go.
To kapitan Walker.
- Powiedział coś? - Ani słowa.
Przybył z daleka. Jest wykończony.
Może. A może po prostu słucha.
Walker?
Może on coś mówi, a my nie słyszymy.
- Nie rusza wargami. - Może to przekaz telepatyczny.
Ta wasza telepatia to stek bzdur.
Tu Delta-Fox-X-Ray.
Słyszysz mnie?
Odezwij się.
Słyszysz mnie?
Słyszysz mnie, Walker?
No i co, doktorku?
Weź mnie ze sobą!
Słyszysz mnie, Walker?
Fruń, Walker!
Kim jesteście?
Cicho!
Zamknijcie się!
Dość tego!
Kim jesteście?
Czekamy.
Na co?
Na ciebie.
A kim ja jestem?
Chyba nas sprawdza.
Sprawdzasz nas? Byliśmy leniwi?
Nie wiem. Możliwe.
Nie. Dbaliśmy o wszystko!
Wszystko zostało poznaczone. Przekonasz się.
Posłuchajcie. Byłem pierwszym Pionierem.
Już wiele razy snułem Opowieść.
Ale to nie ja znalazłem Walkera lecz Savannah.
Więc tylko ona może podjąć Opowieść.
To nie jest historia jednego człowieka lecz nas wszystkich.
Przekazywana z ust do ust. Słuchajcie i pamiętajcie.
To, co usłyszycie, przekażecie swoim potomnym.
Spoglądam wstecz, poprzez bezmiar czasu. . .
daleko, w mroki prehistorii.
Widzę koniec, który był naszym początkiem.
To Apokalipsa, przepełniona bólem!
Wtedy narodziliśmy się w jądrowym pyle, by żyć w groźnych czasach.
Była zima.
Śmierć zbierała żniwo.
Lecz jeden jej uciekł. Zwał się kapitan Walker.
Zebrał swą gromadę i wespół poszybowali w przestwór.
Domy swe pozostawili, żegnając się z drapaczami chmur.
Zostawili też wszystko, co wiedzą nazywali.
Może to wiatr przestał wiać.
A może dopadła ich sfora Turbulencją zwana.
Po katastrofie niektórych zabrała Śmierć.
Ale inni mieli szczęście i aż tu dotarli.
Od razu miejsce to pokochali, zwąc je "Planeta Ziemia" .
Rzekli: "Wiedza jest nam zbędna, tutaj żyć będziemy" .
Wiedza jest nam zbędna, tutaj żyć będziemy.
Płynęły dni, miesiące, lata.
Zatęsknili za minionym.
Brakowało im chmur drapaczy i wideo.
Wykonali wiele zdjęć, by pamiętać wiedzę, którą utracili.
Pamiętacie to?
Ziemia Przyszłości!
Pamiętacie?
Rzeka Światła!
Pamiętacie?
Statek powietrzny!
Pamiętacie?
Kapitan Walker!
Pamiętacie?
Pani Walker!
Wtedy kapitan wybrał młodych śmiałków, zdatnych do podróży.
Było ich dwudziestu. Wyruszyli społem.
"Wyprawa ratunkowa ruszyła o świcie.
Dowodził kapitan G.L. Walker" .
"Niech Bóg się zlituje nad naszymi duszami" .
Pożegnali bliskich swych i dziatwę.
Wstecz spojrzeli raz ostatni.
I krzyknął kapitan Walker: "Jeden z nas powróci" .
Czekajcie, jeden wróci.
I ktoś powrócił.
Walker!
Dziękujemy ci, kapitanie Walker.
Jesteśmy gotowi. Zabierz nas do domu.
Wszystko zadbane, poznaczone i zapamiętane.
Postaraliście się. Nie byliście leniwi.
- Na co czekamy? - To nie ja.
- Pomyliliście się. - Nie żartuj.
- Łapmy wiatr. - Do Ziemi Przyszłości!
Dom! Ziemia Przyszłości!
Były takie miejsca. Miasta.
Tak je nazywano.
Opanowali dużą wiedzę. Mieli drapacze chmur. . .
wideo i fale radiowe.
I wtedy to się stało.
Apokalipsa wszystko zniszczyła. Nic nie ocalało.
Musicie zrozumieć, że tu jest wasz dom.
Nie ma żadnej Ziemi Przyszłości.
Ani kapitana Walkera.
Koniec, kropka.
Czekamy, kapitanie!
Mamy wiatr, kapitanie. Lećmy!
Kto idzie? Odchodzimy stąd.
Nikt nie pójdzie. To zwykłe bzdury.
Widzimy to inaczej.
Nie rozumiecie, że on nie umie latać?
Nie ma statków powietrznych ani ratunku.
On dowodzi, że to nasza Ziemia Przyszłości.
Zastanówcie się, jeśli on nie jest kapitanem Walker, to kim?
Nie różni się od nas. Dowlókł się tu pieszo.
My też możemy tego dokonać. Nie jest większy od nas.
Zrobimy to samo, co on.
To proste. Kto idzie?
Na pustynię? Już zapomnieliście?
Gdy go znalazłaś, był już w paszczy Śmierci.
Nikt nie mówi, że czeka was łatwa droga.
Niełatwo jest osiągnąć wiedzę.
Nie ma żadnej wiedzy!
Ani statków powietrznych. Traficie na jałową pustynię!
Będzie gorzej.
Znajdziecie piekielne miasto zwane Bartertown.
Jeśli nie pochłonie was pustynia, zginiecie tam.
Słyszycie? Nie ma żadnej Ziemi Przyszłości!
Udało się!
Nareszcie coś z siebie wykrztusił!
Niech odważni ruszają z nami.
Posłuchajcie!
Nie jestem kapitanem Walkerem. Ale to ja dyryguję Śmiercią.
Zostaniemy tutaj.
I będziemy żyli długo, i szczęśliwie.
Zgoda?
Ruszamy.
Złapcie pozostałych.
Odeszli. Musisz ich zawrócić!
Odeszli! Scrooloose ich puścił. Tam nic nie ma.
Musisz mi pomóc! Musimy ich zawrócić!
Savannah i Gekko. On ledwo chodzi.
Mały Finn, Skyfish i Cusha. Niedługo będzie rodzić.
Wyruszyli o północy.
Może później. Są daleko na pustyni.
- Bez wody. - To bez różnicy.
- Pochłoną ich piaski. - Sprowadź ich, kapitanie!
Daj spokój z tym kapitanem. Uspokójcie się!
Muszę mieć wodę.
Co robisz?
Idę ratować moich kumpli.
Potrzebny nam łowca.
Niech sam dba o siebie.
Pomocy!
Szybko, ruszamy!
Czy to jest Ziemia Przyszłości?
Nie. To Bartertown. Nasza jedyna szansa.
Wchodź, idziemy za tobą.
Trzymajmy się razem!
Gdzie my jesteśmy?
W Bartertown.
Śmierdzi!
Tubba, Cusha, zaczekajcie!
- Którędy? - Kieruj się na światło.
- Gdzie są inni? - Poszli przodem.
- Daleko? - Bardzo daleko.
- Widzisz ich? - Prawie nie.
Co robimy? Jakie mamy plany?
- Musimy kogoś znaleźć. - Tutaj? Strata czasu.
Chodzi o takiego karła, który wszystko wie.
Zamknij się!
- Co tam widać, kapitanie? - Cicho!
To on, kapitanie! To ten mały!
Ale z niego kurdupel. Co jest, kapitanie. Po co on nam?
Cicho!
- Gdzie pozostali? - Na zewnątrz.
Screwy, lecimy!
Przepraszam.
Nie strzelaj!
Pamiętaj, zawsze będziesz dreptał w miejscu.
Cześć.
Wszyscy na pokład!
Jazda!
Trzymaj się!
Pościg teraz, zapłata później!
Bartertown! Słuchajcie!
Dokąd uciekacie?
Gdzie się schowacie? Słuchajcie!
Bartertown przeżyje!
Znajdźcie karła.
Przyprowadźcie go do mnie żywego!
Odbudujemy miasto!
Żadnej litości dla porywaczy!
Jaki mamy plan?
Plan?
Nie mamy planu.
Skyfish, patrz!
To chyba to!
Przekaźnik!
Gekko miał rację.
Delta-Fox-X-Ray.
Witajcie. Otwórzcie książki na pierwszej stronie.
Powtarzajcie za mną. Bonjour.
Dzień dobry.
Ou allez-vous?
Dokąd idziecie?
Je vais chez moi.
Idę do domu.
Zabójca świń!
Blackfinger! Wyciągnij sworzeń!
Szybko!
Zaczekaj, Blackfinger!
Nie wyciągaj!
Puszczaj!
Blackfinger, puść!
Mam cię, wracamy do domu!
Nic ci nie będzie.
Policzymy do trzech.
Nie powiedziałeś "dwa" .
To napad!
Kto się ruszy, zginie!
Chyba już nie żyjemy!
Tato! Zabiją nas!
Szybko, do samolotu!
Ostrzegałem cię, tato!
- To ty! - Ja?
- Masz dziś farta. - Naprawdę?
- Masz samolot. - Naprawdę?
Możesz ocalić życie.
Poważnie?
Startuj!
Co się dzieje?
Nie możemy się oderwać. Jesteśmy przeciążeni!
Tato, lepiej coś zrób!
- Daj mu kopa. - To nic nie da.
- Za krótki pas startowy. - Nie mamy wyboru.
Są zbyt blisko. Nie wystarczy pasa startowego.
Wystarczy.
Ciągle się spotykamy. . .
łazęgo.
Żegnaj, żołnierzu.
Jedno już wiecie, czas szybko płynie.
Już wiele razy snułam tę Opowieść.
To nie jest historia jednego człowieka lecz nas wszystkich.
Posłuchajcie i zapamiętajcie.
To, co usłyszycie, przekażecie swoim potomnym.
Spoglądam wstecz, poprzez bezmiar czasu. . .
Widzę szczęśliwców, którzy mogli wyruszyć do domu.
Dotarliśmy tu i pełni szczęścia zobaczyliśmy dawne dzieje.
Jedno spojrzenie i wszystko zrozumieliśmy.
Wiedza naszych przodków przekraczała nasze pojmowanie. . .
i naszą wyobraźnię.
Płyną dni, miesiące, lata.
Wiemy już. . .
że trudno nam będzie odnaleźć dawną świetność.
Ale to powołanie, które musimy wypełnić.
Nikt nie wie, co nas jeszcze czeka.
Nadal, co wieczór, snujemy Opowieść. . .
by pamiętać kim jesteśmy i skąd pochodzimy.
Najbardziej pamiętamy człowieka, który nas odnalazł...
i który nas uratował.
Niech miasto jaśnieje, nie tylko dla niego...
Iecz dla wszystkich, którzy tam zostali.
Bo wreszcie nadejdzie noc...
gdy ujrzą odległe światło...
i wrócą do domu.
. . .dla Byrona
Tekst: Piotr Zieliński
Napisy: GELULA & CO., INC.